استاندار: تصمیم‌های ملی باید با واقعیت‌های استان‌ها همخوان باشد

منصور بیجار دوشنبه در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: سیستان و بلوچستان به دلیل وسعت جغرافیایی، همجواری با مرزهای زمینی و دریایی، پراکندگی سکونتگاه‌ها و ویژگی‌های اقلیمی، شرایط متفاوتی با بسیاری از استان‌های کشور دارد و همین تفاوت‌ها باید در فرآیند تصمیم‌سازی و اجرای برنامه‌های ملی دیده شود.

وی بیان کرد: هر اندازه از توان کارشناسی استان‌ها بیشتر استفاده شود، تصمیم‌ها با واقعیت‌های میدانی انطباق بیشتری پیدا می‌کند و اجرای برنامه‌ها نیز با سرعت و دقت بالاتری پیش خواهد رفت.

استاندار سیستان و بلوچستان ادامه داد: شرایط این استان در حوزه‌هایی مانند انرژی، حمل‌ونقل، سوخت و خدمات عمومی، تحت تأثیر فاصله زیاد شهرها و روستاها، پراکندگی جمعیت و شرایط سخت آب‌وهوایی قرار دارد و این موضوع، نگاه متفاوتی را در برنامه‌ریزی‌های ملی می‌طلبد.

وی با اشاره به گرمای شدید، طوفان‌های فصلی و بادهای ۱۲۰ روزه، افزود: در چنین شرایطی، برخی تصمیم‌های عمومی که برای سایر استان‌ها اتخاذ می‌شود، لزوماً پاسخگوی نیازهای سیستان و بلوچستان نیست و لازم است شرایط محلی در تصمیم‌گیری‌ها سهم بیشتری داشته باشد.

بیجار محدودیت‌های حمل‌ونقل عمومی و فاصله طولانی بسیاری از شهرها و روستاهای سیستان و بلوچستان را از دیگر مسائل اثرگذار بر زندگی مردم برشمرد و گفت: بازنگری در برخی رویه‌ها، از جمله شیوه تخصیص سوخت، می‌تواند بخشی از مشکلات موجود را کاهش دهد.

وی، مرز را یکی از مهم‌ترین مزیت‌های راهبردی سیستان و بلوچستان دانست و اظهار کرد: این ظرفیت می‌تواند در توسعه تجارت، ترانزیت، صادرات و تأمین بخشی از نیازهای کشور نقش‌آفرین باشد، اما دستیابی به این هدف، هماهنگی بیشتر دستگاه‌های مسئول و مدیریت منسجم در نوار مرزی را می‌طلبد.

استاندار سیستان‌ و بلوچستان، وحدت و همدلی مردم استان را پشتوانه امنیت پایدار دانست و عنوان کرد: همراهی شیعه و سنی، نقش‌آفرینی علما، نخبگان و معتمدان محلی و حضور مردم در صحنه‌های مختلف، سرمایه‌ای ارزشمند برای سیستان و بلوچستان است که می‌تواند مسیر توسعه را هموارتر کند.

وی حضور مسئولان در میان مردم را فرصتی برای شناخت دقیق‌تر مسائل دانست و افزود: تصمیم‌هایی که بر پایه واقعیت‌های میدانی گرفته شود، هم اجرای روان‌تری خواهد داشت و هم رضایت عمومی را افزایش می‌دهد.

بیجار تصریح کرد: توسعه متوازن از جایی آغاز می‌شود که برای هر استان، متناسب با ظرفیت‌ها، محدودیت‌ها و نیازهای آن برنامه‌ریزی شود؛ در چنین شرایطی، هم بهره‌وری افزایش می‌یابد و هم فاصله میان تصمیم‌گیری و اجرای برنامه‌ها کمتر خواهد شد.